اقتصاد مقاومتی؛ تولید - اشتغال | یک‌شنبه، ۲۸ آبان ۱۳۹۶

نگهدارنده ها ی مواد غذایی - تولیدات ویژه - نمایش محتوا

 

 

جدیدترین تولیدات ویژه وب

پربیننده ترین ها

« بازگشت

نگهدارنده ها ی مواد غذایی

Loading the player...
Loading the player...

مواد نگهدارنده غذاها، یا به تنهایی مورد استفاده قرار می‏گیرند و یا همراه با دیگر روش‏های نگهداری طولانی مدت از مواد غذایی به کار می‏روند.
مواد نگهدارنده را می‏توان به دو دسته تقسیم نمود:
1. مواد نگهدارنده ه‏ای که خاصیت ضد میکروبی داشته و از رشد حشرات، باکتری و قارچ ها جلوگیری می‏کنند و آنتی اکسیدان‏ها که از اکسید شدن اجزای ماده غذایی جلوگیری به عمل می‏ آورند.
2. از مواد نگهدارنده دسته دوم می‏توان نیترات سدیم، نیتریت سدیم، سولفیت‏ها، دی اکسید گوگرد، سدیم بی‏سولفات و پتاسیم بی‏سولفات را نام برد. دیگر انواع مواد نگهدارنده دارای فرمالدئید(معمولاً به صورت محلول)، گلوتارالدئید و اتانول می‏باشند.
فواید و سالم بودن استفاده از این مواد مصنوعی برای نگهداری طولانی مدت از مواد غذایی، هنوز هم موضوع بحث بسیاری از محققین است.
برخی از روش‏های نگهداری طولانی مدت از مواد غذایی شامل اضافه نمودن نمک، شکر یا سرکه به ماده غذایی می‏باشد.
تاثیر مواد افزودنی بر خوراکی ها
در تهیه بیشتر محصولات غذایی ، دارویی ، آرایشی و بهداشتی از افزودنی های شیمیایی متعددی استفاده می شود که اگر به فهرست ترکیبات تشکیل دهنده که روی برچسب این محصولات درج می شود توجه کنید به نام بعضی از این ترکیبات یا در بعضی موارد اصطلاح افزودنی های مجاز برخورد می کنید.
به طور معمول این افزودنی ها برای افزایش کیفیت و بخصوص ماندگاری محصولات اضافه می شود؛ اما نکته مهم این است که مقدار ترکیبات و مواد افزودنی که مصرف می شود در کیفیت محصول اهمیت فوق العاده ای دارد و به همین دلیل است که گاه ۲محصول که بظاهر از ترکیبات مشابه تهیه شده اند، کیفیت بسیار متفاوتی دارند.
در گذشته بیشتر غذاها به طور مستقیم از منابع طبیعی تولید و مصرف می شد و اغلب بدون هزینه های جانبی به دست مصرف کننده می رسید، اما امروزه برای تهیه محصولات غذایی در کارخانه های صنایع غذایی از افزودنی های شیمیایی و مواد نگهدارنده ضدمیکروبی استفاده می شود.
اگر چه مصرف کنندگان خواهان کاهش افزودنی های مواد غذایی هستند، اما متخصصان با توجه به امکان زنده ماندن و تکثیر میکروب های بیماری زا در مواد غذایی معتقدند این ترکیبات نگهدارنده ضد میکروبی همراه با عملیات اجرایی مناسب نقش مفیدی در تامین ایمنی مواد غذایی دارند.
از خواص ترکیبات نگهدارنده ضد میکروبی علاوه بر تامین ایمنی می توان بر طولانی تر شدن عمر نگهداری مواد غذایی و کاهش ضایعات اشاره کرد.
در عین حال این مواد زیان هایی نظیر سمیت و اثرات نامطلوب روی طعم و عطر نیز دارند؛ بنابر این این پرسش مطرح می شود که استفاده از چه افزودنی هایی و به چه مقدار مجاز است؟
میان دولتهای کشورهای مختلف اختلاف نظرهایی در این مورد وجود دارد، اما به عنوان یک قاعده ساده عمومی در مورد مصرف افزودنی ها توصیه می شود که تولیدکنندگان مواد غذایی از مصرف نیترات سدیم ، ساکارین ، کافئین ، اولسترا، آسولفام پتاسیم و رنگهای مصنوعی خودداری کنند