جهش تولید | چهارشنبه، ۳۰ مهر ۱۳۹۹

اسب در فرهنگ قوم بختیاری - تولیدات ویژه - نمایش محتوا

 

 

اسب در فرهنگ قوم بختیاری

Loading the player...

یکی از نژادهای اسب ایرانی، اسب بختیاری می باشد که به چند نمونه تقسیم می شود: اسب سیاه رگ یا کهر، اسب کوو یا نیله، اسب خرسان که اسبی زورمند و شجاع و تنومند می باشد، اسب کمیت (اسبی قهوه ای مایل به زرد)، اسب کمیت چال (اسبی قهوه ای نزدیک به زرد با یک خال سفید در پیشانی). اسب الو (اسبی قهوه ای نزدیک به زرد با پیشانی تمام سفید)، اسب سمند اسبی مابین قهوه ای و روشن و بژ، اسب بورچال اسب سرخ مایل به قهوه ای که اسبی ست با خال اسپی گپی من تیگش( با خال سفید بزرگی توی پیشانی اش). بختیاری ها به اسبی که تازه به دنیا آمده کره می گویند. بعد از دوران شیرخوارگی یعنی نوجوانی که اسب آماده باربری می باشد و جل و پوشش روی شانه و کمر آن می بندند که به این اسب قل می گویند. در سن 3 سالگی که زین روی کمر اسب می بندند تا عادت به باربری کند و چند بار که بار برد و خسته شد به او استراحت کوتاهی می دهند و این عمل را چند بار تکرار می کنند تا حیوان عادت کند به این اسب نوزین می گویند. معمولا با شروع فصل پاییز و خنکی هوا بعد از زین بستن، فرد سبک وزنی را بر آن سوار می کنند و مدام آن را می گردانند تا اسب خسته شود بعد به اسب استراحت می دهند دوباره اینکار را تکرار می کنند تا به سواری عادت کند که به آن دوزین می گویند. بعد از دو سه ماه تمرین سواری، افراد سنگین تری در حد توان اسب سوارش می کنند تا عادت کند که دیگر اسب کامل می باشد. بختیاری ها به اسب ماده، مایون و به اسبی که اصل و نسبی نداشته باشد و بی شناسنامه باشد یابو می گویند.