رونق تولید ملی | سه‌شنبه، ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۸

امام خمینی (ره) - خبر - نمایش محتوا

 

 

امام خمینی (ره)

امام خمینی (ره)

آیت‌الله‌العظمی سید روح‌الله الموسوی الخمینی روز 20 جمادی‌الثانی سال 1320 ه.ق/1279 ه.ش مصادف با سالروز ولادت حضرت فاطمه زهرا(س) در شهرستان خمین دیده به جهان گشود. پدرش آیت‌الله سیدمصطفی از مجتهدین زمان خویش بود كه پس از بازگشت از نجف به عنوان پیشوای مذهبی مردم خمین و حومه مورد قبول همگان بود. مادر امام‌خمینی(س)‌ بانو هاجر احمدی، ‌از زنان متدین و پاكدامن آن دیار بود. سید روح‌الله پنج ماهه بود كه پدرش در ماجرای درگیری مردم منطقه با اشرار و راهزنان، در راه شهرستان خمین به اراك مورد حمله قرار گرفت و بر اثر برخورد چند گلوله به كتف و كمر در سن 47سالگی چشم از دنیا فرو بست. امام‌خمینی تحصیلات ابتدایی را در خمین آغاز كرد و در سال 1299 ه.ش عازم اراك شد و در حوزه علمیه این شهر كه زیر نظر آیت‌الله سید عبدالكریم حائری اداره می‌شد به كسب علم مشغول شد. درآنجا «مطوّل» و «منطق» را نزد «شیخ محمد علی بروجردی» و «حاج محمد گلپایگانی» ادامه داد و «شرح لمعه» را نزد «آقا عباس اراكی» آغاز كرد. امام‌خمینی در سال 1300 ه.ش به قم رفت و در مدرسه «دارالشفاء» اقامت كرد. و تا سال 1305ه.ش موفق شد سطوح را به پایان رسانده و در محضر آیت‌الله حائری به درجه اجتهاد نائل گردد. امام‌خمینی(س) پس از اخذ درجه اجتهاد، برخلاف رسم معمول زمان خود به نجف اشرف عزیمت نكرد و به تدریس علوم خارج فقه و اصول در حوزه علمیه قم مشغول شد. امام‌خمینی(س) درسال 1308 با دختر آیت‌الله ثقفی تهرانی از علمای شهر قم ازدواج كرد كه حاصل این ازدواج دو پسر و سه دختر بود. آیت‌الله روح‌الله خمینی در فاصله‌ی بین سالهای 1308 تا 1315 شمسی به تدریس در حوزه علمیه و تألیف كتابهای علمی مشغول شد ،ایشان پس از فوت آیت‌الله حائری به قم مهاجرت كردند. و همزمان به تدریس فلسفه نیز می پرداخت. كلاسهای فلسفه ایشان از پرجمعیت‌ترین جلسات درس حوزه علمیه بود. پس ازفوت آیت‌الله بروجردی درسال 1340 كه مرجع مسلم وقت بود گروهی از علما و طلاب قم به دیدار امام آمدند و از ایشان اجازه خواستند تا با هزینه شخصی خود فتواهای ایشان را درقالب رساله عملیه چاپ كنند، امام بنا به اصرار ایشان اجازه داد. فعالیت سیاسی امام‌خمینی به طور گسترده و علنی از سال 1341 ه.ش آغاز شد. هنگامی كه اسدالله علم، نخست‌وزیر محمدرضا پهلوی لایحه انتخابات «‌انجمنهای ایالتی و ولایتی» را در هیأت‌دولت به تصویب رساند. پایداری امام و دیگر روحانیون برمواضع خود و سیل اعتراضات مردم نسبت به این لایحه چنان شدید بود كه نخست وزیر دو ماه پس از تصویب لایحه در آذرماه همان سال ناچار به بازپس‌گیری لایحه و اعلام علنی ابطال آن شد. تكرار اعمال دین‌ستیزانه و همچنین آخرین سخنرانی شاه باعث شد امام‌خمینی طی اطلاعیه‌ای نوروز سال 1342 را عزای عمومی اعلام كرده و به این وسیله توجه مردم را به اوضاع كشور جلب نماید. امام در بعدازظهر روز عاشورا مصادف با سیزدهم خرداد سال 1342 طی یك سخنرانی كشتار طلاب مدرسه فیضیه را به عنوان جنایت رژیم محكوم نموده و با سیاستهای اسلام‌ستیزانه شاه و همكاری او با حكومت اشغالگر قدس به شدت حمله كرد که در نیمه شب 15 خرداد مأموران ساواك مخفیانه به منزل امام ریختند. ایشان را دستگیر و روانه تهران كردند. با سقوط علم و روی كار آمدن حسنعلی منصور كه سیاست رابطه بهتر با روحانیان را پیشه ساخته بود زمینه مساعدی برای آزادی امام فراهم شد. امام در 18 فروردین سال 1343 به قم بازگشت و مورد استقبال شادمانه انبوه مردم و روحانیان قرار گرفت. امام در روز چهارم آبان سخنرانی منتقدانه‌ای درباره‌ی مواضع خفت بار حكومت در مقابل آمریكا و نیز تصویب لایحه كاپیتولاسیون ایراد فرمودند كه به همین دلیل درشب 13 آبان 1343 منزل امام در قم توسط نیروهای نظامی محاصره شد، نظامیان امام را پس از دستگیری مستقیماً به فرودگاه تهران برده و بلافاصله به تركیه تبعید كردند، تبعیدی كه پانزده سال ادامه یافت. در پی تبعید امام موجی از اعتراض و اعتصاب كشور را فرا گرفت. امام خمینی درسال 1344 به همراه فرزندش آیت‌الله سیدمصطفی‌خمینی از تركیه به عراق رفت، ‌این امر مردم و مقلدین امام را شادمان ساخت. زیرا امكان برقراری ارتباط با ایشان بسیار بیشتر شده بود. اعلامیه‌ها، ‌نوارهای سخنرانی و فتواهای ایشان ازطریق زائران ایرانی وعلاقه‌مندان به ایران آورده می‌شد. رژیم برای قطع ارتباط امام و مردم به حكومت بعث عراق فشار آورد و محدودیتهای شدید، محاصره منزل و ممنوع الملاقات كردن امام توسط رژیم بعث و سرانجام اخراج ایشان از عراق با هماهنگی دولت ایران و عراق صورت پذیرفت. امام به قصد پیدا كردن محلی برای اقامت به سوی كویت رفت اما دولت كویت اجازه ورود ایشان به خاك كشورش را نداد، سرانجام امام‌خمینی در 14مهر1357 با صلاحدید اطرافیان عازم فرانسه شد و در دهكده كوچك نوفل‌لوشاتو واقع در حومه پاریس اقامت كرد و از آنجا انقلاب ایران را كه اكنون همه‌گیر شده بود را هدایت كرد. سرانجام شاه به بهانه استراحت از كشور خارج شد. مردم یك قدم به پیروزی نزدیك‌تر شدند، دولت بختیار نیز مدت زیادی قادر به مقاومت در برابر خواسته‌ی مردم كه بازگشت رهبر تبعیدی به وطن بود نشد و سرانجام پس از پانزده سال امام در 12 بهمن 1357 به ایران بازگشت و جهان شاهد بزرگترین، مردمی‌ترین و پرشورترین استقبال تاریخ شد. نخستین اقدامات امام بعد از پیروزی انقلاب، استقرار جمهوری اسلامی با رأی مردم و تدوین قانون اساسی و به رأی گزاردن آن و نیز انتخابات متعدد برای تشكیل نهادهای حكومتی بود.Grand Ayatollah Sayyed Ruhollah Musawi Khomeini 20 J. Thaani year 1320 AH / 1279 AD coincided with the birth anniversary of Hazrat Fatima Zahra (AS) was born in the city Khomeini. His father, Ayatollah Seyed Mostafa of jurists of his time. After returning from Najaf as the religious leader Khomeini and the countryside was accepted. Mother of Imam Khomeini (R) Lady Hajar Ahmed of devout and chaste women the territory. Imam Khomeini was in primary school and seminary in 1299 AD and in the city of Arak headed by the Ayatollah Abdol Karim Haeri was ruled to be busy acquiring knowledge. Where "lengthy" and "logic" to the "Sheikh Mohammad Ali Boroujerdi 'and' Haji Mohammad Gulpaigani" continued and "Description brightness" to the "Mr. Abbas, Arak," he began. Do Khomeini in 1300 went to Qom and at school, "Daroshafa" stayed. Do's and 1305 completed levels and in the presence of Ayatollah Haeri is the degree of ijtihad. Imam (AS) after obtaining the degree of discretion, contrary to the usual practice of Najaf refused to teach science and principles of Fiqh were engaged in Qom Seminary. Imam (AS) in 1308 married the daughter of Ayatollah saghafi Tehrani scholars in Qom was the result of this marriage two sons and three daughters. Between 1308 to 1315 solar Ayatollah Ruhollah Khomeini taught at the seminary and was busy writing scientific books, he migrated to Qom after the death of Ayatollah Haeri. At the same time also pay to teach philosophy. His philosophy lectures, seminary classes of the populous. Imam widely and openly political activity began in 1341 AD. When Alam, Prime Minister Mohammad Reza Pahlavi election bill "provincial and state councils" adopted in Hyatdvlt. Imam went home. He was arrested and incarcerated in Tehran. With the fall of science and the establishment of better relations with the priestly vocation Ali Mansour that policy had provided a fertile ground for his release. Imam in 18 Farvardin of 1343 returned to Qom and the clergy were welcomed by joyous crowds. and was immediately deported to Turkey, exile that lasted fifteen years. Following the exile of Imam wave of protests and strikes swept the country. Ayatollah Khomeini in 1344 along with his son Sydmstfykhmyny from Turkey to Iraq, it would make people happy and his followers. Because there was much more to communicate with them. Leaflets, tapes, speeches and fatwas he was brought to Iran by Iranian pilgrims Vlaqhmndan. Imam to find a place to stay in Kuwait but the Kuwaiti government allow them to its homeland did not, finally Imam on 14 Mehr 1357 at the discretion of people headed to France, and in a small village Neauphle-le-Château is located in the suburbs of Paris and since the Iranian Revolution the epidemic was now directed. Shah left the country under the pretext of rest. welcomed a later date. Imam Khomeini's first acts after the revolution, the Islamic Republic and the constitution by popular vote and to vote for one of the multiple elections and also to set up the government.

 


پربیننده ترین ها