جهش تولید | شنبه، ۳ آبان ۱۳۹۹

روزه خواری - تولیدات ویژه - نمایش محتوا

 

 

روزه خواری

در احادیث صادره از معصومین سلام الله علیهم اجمعین هشدارهای شدیدی نسبت به افرادی كه اقدام به هتك حرمت واجبات الهی هم چون روزه خواری می كنند، داده شده و حتی در یكی از موارد مولای متقیان(ع) فردی را كه به طور علنی روزه خواری كرده بود، به شلاق محكوم كرد. در ادامه به چند حدیث كوتاه در مورد حكم افرادی كه به روزه خواری اقدام می كنند، اشاره می كنیم: 1. روزه خوار از ایمان خارج می شود. امام صادق(ع) فرمود: "مَنْ أَفْطَرَ یَوْماً مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ مُتَعَمِّداً خَرَجَ مِنَ الْإِیمَانِ"(1) یعنی:هر كس یك روز از ماه رمضان روزه خوارى كند ازایمان خارج شده است. 2.تازیانه برای روزه خواری: امام باقر سلام الله علیه نقل كرد: "أنّ علیّا(ع) اتی برجل مفطر فی شهر رمضان نهارا من غیر علّة فضربه تسعة و ثلاثین سوطا حقّ شهر رمضان حیث أفطر فیه"(2) مردى را نزد على امام علی(ع) آوردند كه در روز ماه رمضان بدون عذر افطار كرده بود،حضرت به جهت حقّ ماه رمضان كه این شخص در آن افطار كرده بود، سی و نه شلّاق به او زد. 3. كفاره و جریمه روز خوار امام صادق(ع) در مورد مردی كه به طور عمد در ماه رمضان یك روز را بدون عذر روزه خواری كرده بود، فرمود: "یُعْتِقُ نَسَمَةً أَوْ یَصُومُ شَهْرَیْنِ مُتَتَابِعَیْنِ أَوْ یُطْعِمُ سِتِّینَ مِسْكِیناً"(1) این شخص باید یا بنده ای را آزاد كند یا دو ماه پی در پی روزه بگیرد و یا شصت فقیر و مسكین را اطعام كند. البته این حكم در بعضی از اوقات باید جمع شود یعنی در بعضی از موارد یك شخص باید هر سه مورد را با هم انجام دهد كه توضیح آن در رساله های عملیه و نیز استفتاءات موجود است.