جهش تولید | یک‌شنبه، ۱۸ خرداد ۱۳۹۹

مهمانی خدا - تولیدات ویژه - نمایش محتوا

 

 

مهمانی خدا

روزها، به شتاب، از پی هم می آیند؛ و آدمی در حسرت یافتن راهی برای جاودانگی، چهار سوی زمین را هروله می کند. دستان کوتاه فناوری هرگز به آسمان ابدیت نخواهد رسید، و چشمان کور رنگ تمدن، هیچ گاه رنگین کمان تجلی را باز نخواهد داشت. ما بر گرده زمین کهنسال، قرن هاست، بهار را به تابستان و تابستان را به پاییز و پاییز را به زمستان گره زده ایم؛ و در جستجوی گمشده ی خویش، جهان را غربال کرده ایم. کجاست او، که نخستین پناه و واپسین امید آدمیان است؟ کجاست او، که هست و هستی به اوست و جز او هیچ نیست؟بر آستان رحمتش بوسه می زنیم، و در حریم ضیافتش قدم می گذاریم؛ این جا عطر نیایش و استغفار، آلودگی ها را می زداید، و یک ماه تمام آبشار تجلی و رودخانه تطهیر برای ساکنان«شهر رمضان» فراهم است. این جا پاداش غلبه بر نفس، دستیابی به غرفه های استجابت است. این جا عزیزترین مهمانان، امساک کننده ترین آنهایند. روزه، از جنس دنیا نیست: متفاوت با همه چیز، و مثل هیچ چیز! عین خدا که با همه چیز فرق دارد: لیس کمثله شیء.«ماه روزه» هم همین طور. ماه رمضان، به هیچ ماهی، مانند نیست. خفتنش، مثل بیداری است: آن هم بیداری در حین عبادت!...روزه، مثل هیچ چیز نیست؛ و زمان روزه، نیز همینطور.این زمان، همان زمانه ظهور است: ظهور آدمی، در زمینه قدر خدایی خاک.... است. ماه رمضان،ماهی که در آن ماه قرآن فرو فرستاده شده است. سوگند به قرآن که ما آن را در یک شب مبارک فرو فرستادیم و آن شب،همان شب قدر است که در سوره «قدر»بر آن تصریح شده است.چنانکه فرموده:ما قرآن را در شب «قدر» فرو فرستادی . روزه فواید جسمی و روحی فراوانی برای انسان در بردارد و روزه داری، شفا بخش روح ،جسم و همچنین توان بخش، جان انسان است یکی از آثارمعنوی روزه ،رسیدن به علم و حکمت است. به نظر می‏رسد این علم هم دانش ‏های تحصیلی را شامل می ‏شود و هم معارفی که از ناحیه خداوند به قلوب انسان‏ های مؤمن تابانده می ‏شود، چه اینکه اولاً وقتی معده پر باشد جهاز بدن عمدتاً در حال تلاش برای هضم این غذا هستند و در نتیجه فکر و ذهن انسان به خوبی نمی ‏تواند فعالیت کند و در نتیجه انسان در زمانی که معده او خالی باشد قدرت فراگیری بالاتری دارد و ثانیاً معده پر، فرد را از خداوند دور می‏ سازد و در مقابل، گرسنگیِ همراه با ایمان، موجب نزدیکی انسان به خداوند می ‏شود و در نتیجه او برای کسب معارف الهی نزدیک تر می‏شود. خلاصه اینکه علم در گرسنگی است نه در پر بودن شکم. در ادامه بحث علم و معرفت، مسئله تقرب خواهد بود. حالت گرسنگی حالت نیازمندی است، حالت فقر است و انسان به درستی می تواند معنای «یا أَیُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِیُّ الْحَمیدُ18 اى مردم شما (همگى) نیازمند به خدایید، تنها خداوند است كه بی ‏نیاز و شایسته هر گونه حمد و ستایش است!» درک کند و به مقام قرب الهی برسد.قرب الهی، اشتیاق به عبادت را در انسان زنده می‏ کند و عبادت و ذکر موجب قرب بیشتر می‏ شود. انسان نیاز دارد تا در برابر عظمت الهی، حقارت و ذلت خود را حس کند و آن را فراموش نکند، گرسنگی، به شرطی که در چهارچوب شرع باشد، یکی از بهترین راه‏ هایی است که انسان می‏تواند آن عظمت و این ذلت را به خود یادآوری کند. امام رضا «علیه¬ السلام» در بیان علت وجوب روزه می ‏فرمایند:إِنَّمَا أُمِرُوا بِالصَّوْمِ ... وَ لِیَكُونَ الصَّائِمُ خَاشِعاً ذَلِیلًا مُسْتَكِیناً مَأْجُوراً مُحْتَسِباً عَارِفاً صَابِراً عَلَى مَا أَصَابَهُ مِنَ الْجُوعِ وَ الْعَطَشِ فَیَسْتَوْجِبَ الثَّوَابَ21. همانا به روزه امر شده‏ اید ....